Podział Niemiec na strefy okupacyjne

Świat po II wojny światowej


Jednym z najważniejszych problemów, przed którymi stanęli przywódcy mocarstw alianckich była kwestia uregulowania sprawy Niemiec, które powszechnie obwiniano za okrucieństwa II wojny światowej. Na mocy ustaleń konferencji poczdamskiej Niemcy zostały obarczone całkowitą odpowiedzialnością za wybuch konfliktu. W trakcie spotkania Wielkiej Trójki alianci ustalili również format zarządu nowym państwem niemieckim. Społeczeństwo miało zostać poddane procesowi denazyfikacji w celu przeciwdziałania wciąż obecnej wśród ludności spuściźnie zbrodniczej ideologii. Dodatkowo Niemcy miały przejść demokratyzację, demilitaryzację oraz dekartelizację. Zmiany dotknęły także terytorium państwa. Na mocy kolejnych porozumień między aliantami Niemcy utraciły posiadłości na wschodzie, a dodatkowo na rzecz Polski ziemie zachodniopomorskie, wielkopolskie i górnośląskie. W konsekwencji granica została ustalona na linii rzek Nysy Łużyckiej i Odry. Była to swego rodzaju rekompensata za straty, jakie Polska poniosła na wschodzie. Ludność niemiecka została wysiedlona z odzyskanych przez Polskę ziem zachodnich i przeniesiona do Niemiec. Tam również zaszły poważne zmiany.

Terytorium państwa zostało podzielone na cztery strefy okupacyjne kontrolowane przez największe państwa alianckie - Związek Radziecki, Francję, Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone. Na okupowanych terenach istniał zarząd wojskowy, który pomagał w odtwarzaniu niemieckiej administracji. W styczniu 1947 roku strefy amerykańska i brytyjska zostały połączone, tworząc tzw. bizonię. W kwietniu 1949 roku do obszaru została dołączona strefa francuska. Tzw. trizonia została wkrótce przekształcona w Republikę Federalną Niemiec. Utworzenie państwa zostało proklamowane we wrześniu 1949 roku. Niecałe trzy tygodnie później Sowieci zdecydowali się na utworzenie Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Mimo rozmów dotyczących połączenia czterech stref i odtworzenia państwa niemieckiego, przeciwstawne obozy polityczne nie doszły do porozumienia, co zaowocowało podziałem państwa, który trwał do 1990 roku. Linia demarkacyjna przebiegała przez Berlin. W 1961 roku z inicjatywy krajów bloku wschodniego został zbudowany mur, który podzielił niegdyś dumną stolicę III Rzeszy na dwie odseparowane od siebie części. Mur stał się symbolem podziału i jednym z elementów Żelaznej Kurtyny, która w metaforyczny sposób wyznaczała zasięg strefy wpływów Związku Radzieckiego od wschodu i Stanów Zjednoczonych wraz z sojusznikami od zachodu.


Polecamy


Patronat


Recenzje