Strona główna   |   Mapa serwisu   |   Polub nas!   |   Reklama w serwisie
Cytat: "Samo zwycięstwo nic nie znaczy, trzeba umieć je wykorzystać", Napoleon Bonaparte

Informacje


Wydarzenia


Na froncie


Biografie


Tematycznie


Kultura i media


Współpraca





Antoni Słonimski "Niebo 39"


Przez wyboiste drogi gdy ostrożną stopą
Błądzimy po Wiśniowcu ciemnym czy Zbarażu,
Noc zapada ogromna nad cichą Europą,
Tylko księżyc jak świeca pali się w ołtarzu.

W czarnych miasta czeluściach czy w mroku miasteczka
Tylko niebo nam świeci gwiazdami blademi -
Jedyna już obrona, ostatnia ucieczka -
Wróciło do nas niebo wraz z piekłem na ziemi.

Tylko gwiazdy nam świecą i księżyc rumieńcem
Barwi chmury, gdy wichrem nadlecą przygnane,
Taka jest nad Londynem noc i nad Krzemieńcem.
Wróciło do nas niebo - niebo zapomniane.




Dla zrozumienia wiersza "Niebo 39" niezbędne jest poznanie szczegółów biografii Słonimskiego. Polski poeta nie zasmakował walki w okresie kampanii wrześniowej. Udał się na emigrację, przybywając do Paryża, skąd następnie powędrował do Londynu. Wspomnienia o polskim niebie zdradzają jednak, iż ojczyzna cały czas była bliska jego sercu. 31 marca 1940 roku jego utwór ukazał się drukiem w paryskich "Wiadomościach Polskich", jednak tytuł świadczyć może, iż został napisany jeszcze w 1939 roku, będąc jednocześnie reakcją na tragiczne wydarzenia, jakie miały miejsce w ojczyźnie po rozpoczęciu II wojny światowej. Słonimski wielokrotnie publikował swoje wiersze na łamach "Wiadomości Polskich", a jego najważniejszym utworem poświęconym II wojnie światowej jest "Alarm". Jednocześnie przygotował tomik wierszy o tym samym tytule, w skład którego weszły wojenne poezje, w tym "Niebo 39".



Polecamy


Patronat


Recenzje
Portal "II wojna światowa": teksty Mateusz Łabuz, grafika CoDJumper.pl, zarząd: MindSpa Psycholog Kraków