Jan Brzechwa "Godzina bije"


Godzina bije! Świstem kul.
Pomścimy wreszcie lata grozy,
Pomścimy groby, łzy i ból,
I egzekucje i obozy

Przez cały świat niech biegnie wieść,
Że znów broczymy krwią i potem,
Wysoko pięść musimy wznieść,
Żeby miażdżącym spadła młotem.

A wtedy w prochu legnie wróg,
Dzielnośći naszej się poszczęści
I sprawiedliwy, wielki Bóg
Pobłogosławi naszej pięści.




Wiersz ten, napisany w okresie Powstania Warszawskiego, chwalący walkę, pełen wiary i nadziei, był dla mnie sporym zaskoczeniem. Nie ze względu na treść, bo ta to dość standardowy hymn pochwalny na cześć walki o stolicę, lecz ze względu na dorobek literacki autora. W okresie II wojny światowej pisał przecież swój sztandarowy utwór - "Akademię Pana Kleksa"! I to właśnie z bajkami, w tym krótkimi wierszowanymi utworami dla dzieci, wśród których prym wiodą "Kaczka Dziwaczka" czy "Tańcowała igła z nitką". Angażował się także patriotycznie. Walczył nawet w wojnie polsko-bolszewickiej, działał dla Polskiego Podziemia. W okresie Powstania Warszawskiego, obok "Godzina bije", stworzył chociażby "Pieśń o walce".



Polecamy


Patronat


Recenzje