Strona główna   |   Mapa serwisu   |   Polub nas!   |   Reklama w serwisie
Cytat: "Żaden drań nigdy nie wygrał wojny, umierając za swój kraj", George Patton

Informacje


Wydarzenia


Na froncie


Biografie


Tematycznie


Kultura i media


Współpraca





Powstanie na Słowacji
- dział Ciekawostki


Powstanie Warszawskie było jednym z najtragiczniejszych aktów okupacji na ziemiach polskich. Często przeciwstawiane jest zbrojnemu zrywowi ludności Paryża, która chwyciła za broń tuż przed wkroczeniem do miasta Amerykanów. Stolicę Francji udało się ostatecznie wyzwolić dzięki wsparciu aliantów, a i Niemcy nie kwapili się do angażowania w walki o Paryż. Jeszcze inaczej wyglądała sytuacja Słowaków, którzy w czasie wojny zdecydowali się na kolaborację z wrogiem. 29 sierpnia 1944, a więc wtedy, gdy w Warszawie walki trwały w najlepsze, ppłk Jan Golian dał sygnał do rozpoczęcia antyniemieckiego powstania, które miało przynieść podobne efekty do walki warszawiaków. Słowacy spodziewali się wyzwolić przynajmniej część kraju przed wkroczeniem Armii Czerwonej, by następnie występować w roli gospodarzy, oddalając tym samym oskarżenia o współpracę z Niemcami. Władzę polityczno-militarną przejęła powołana w tym celu Słowacka Rada Narodowa zainstalowana w Bańskiej Bystrzycy. Siły słowackie miały współpracować z armią czechosłowacką oraz żołnierzami radzieckimi. Po blisko dwumiesięcznych walkach powstanie zostało stłumione. Obok regularnych jednostek niemieckich w walkach brały udział siły podległe kolaborującemu z Rzeszą ks. Josefowi Tiso. Za datę końca powstania uważa się 28 października 1944 roku. Siły niepodległościowe przegrały starcie na kluczowej dla połączenia z siłami sojuszniczymi Przełęczy Dukielskiej. Warto dodać, iż po wyzwoleniu Słowacji przez wojska Armii Czerwonej przystąpiono do rozprawy ze zdrajcami, a sam Josef Tiso został skazany na śmierć i powieszony w Bratysławie.


Polecamy


Patronat


Recenzje
Portal "II wojna światowa": teksty Mateusz Łabuz, grafika CoDJumper.pl, zarząd: MindSpa Psycholog Kraków