Strona główna   |   Mapa serwisu   |   Polub nas!   |   Reklama w serwisie
Cytat: "Być zwyciężonym i nie ulec, to zwycięstwo; zwyciężyć i spocząć na laurach, to klęska", Józef Piłsudski

Informacje


Wydarzenia


Na froncie


Biografie


Tematycznie


Kultura i media


Współpraca





Francja, kochanka i kapitulacja
- dział Ciekawostki


Gdy Adolf Hitler w szybkiej kampanii podbijał Francję, w Paryżu trwały zażarte spory, czy Francuzi powinni się poddać, czy też nadal walczyć na froncie i przelewać krew za swoją ojczyznę. Ówczesny premier, Paul Reynaud, 10 czerwca uciekł z Paryża, by ustanowić nową siedzibę rządu 200 km na zachód od stolicy. Gabinet przeniósł się do Tours, co wówczas uważano za wstęp do kapitulacji. Francuscy politycy zdawali sobie sprawę, że stolica lada dzień dostanie się w ręce Niemców. Sytuacja na froncie pogarszała się z godziny na godzinę, a premier musiał zmierzyć się z presją otoczenia, które coraz śmielej zachęcało go do podjęcia decyzji o przerwaniu walk. Początkowo Reynaud nie zamierzał kapitulować i poddawać się defetystycznym nastrojom. Ostatecznie jednak uległ emocjom.

Nie byłoby w tym może nic dziwnego, gdyby nie naciski ówczesnej kochanki premiera. Jak wskazuje William Breuer ("Szpieg, który spędził wojnę w łóżku"), hrabina de Portes, szczególnie mocno zabiegała u premiera o przerwanie walk. Podobno realizowała w ten sposób niespełnione ambicje i chęć wpływania na bieg historii. Już wcześniej manipulowała Reynaud i udawało jej się wpływać na decyzje kochanka, ale ta miała być szczególna - zgodnie z koncepcją historyka uległość Reynaud zakończyła się kapitulacją Francji. Co ciekawe, jeden z dziennikarzy obserwujących życie polityczne Paryża zapamiętał, iż podczas któregoś z posiedzeń rządu hrabina dyrygowała sztabem generałów, panosząc się w gabinecie premiera. W tym czasie Reynaud leżał w łóżku chory na grypę. Nawet jeœli opinie otoczenia były przesadzone, a hrabina wcale nie odgrywała tak dużej roli, jak chciałby to widzieć Breuer, sytuacja wydaje się kuriozalna. Ważą się losy konfliktu, a premier dyskutuje z kochanką, która dodatkowo podpowiada mu, którycy ministrów odwołać i kogo mianować na ich miejsce (psize o tym m.in. Antony Beevor w "Paryż wyzwolony"). Co więcej, według relacji otoczenia hrabina miała też dostęp do tajnych dokumentów i została przyłapana na lekturze ściśle tajnej depeszy przesłanej przez prezydenta USA Franklina Delano Roosevelta.

Trudno stwierdzić, jakie pobudki kierowały hrabiną w przypadku kapitulacji Francji. Nie wiadomo także, jak silny był jej wpływ na premiera. Biorąc jednak pod uwagę złą sytuację armii francuskiej i rosnące zagrożenie, głos hrabiny mógł być przysłowiową kroplą przepełniającą czarę. Osiągnęła połowiczny sukcesy. Reynaud złożył rezygnację z pełnionego urzędu. Zdawał sobie sprawę, że jego następcy na pewno podejmą decyzję o rokowaniu z Niemcami, bowiem nastroje wśród polityków i dowódców wojskowych były jednoznaczne - Francja była skazana na kapitulację. Tydzień później hrabina zginęła w wypadku samochodowym. Jej śmierć zbiegła się w czasie z upadkiem Francji, co zakrawa na ironię losu. Marionetkowy rząd pod wodzą Phillipa Petaina już 22 czerwca 1940 roku podpisał kapitulację mocarstwa znad Kanału La Manche, przekreślając tym samym szanse podtrzymania obrony tej części Europy przez naporem wojsk hitlerowskich.


Polecamy


Patronat


Recenzje
Portal "II wojna światowa": teksty Mateusz Łabuz, grafika CoDJumper.pl, zarząd: MindSpa Psycholog Kraków